Temporomandibüler eklem (TME), alt çeneyi kafatasına bağlayan mafsal ve çevresindeki kas yapılarını kapsar. Bu eklemi etkileyen bozukluklar ağrı, ses ve hareket kısıtlılığıyla kendini gösterir.
TME Bozukluğu Nedir?
Temporomandibüler eklem bozukluğu (TMD), çene eklemi ve çevre kasları etkileyen farklı klinik tabloları kapsayan bir terimdir. Bruksizm ile güçlü bir ilişkisi vardır; diş sıkma eklem üzerinde aşırı yük oluşturarak bozukluğu tetikleyebilir.
Belirtiler
Çene açarken tıklama veya çıtırtı sesi
Eklem veya çevresinde ağrı
Çene kilitlenmesi veya açılma zorluğu
Kulak dolgunluğu veya uğultu
Çiğnemede ağrı veya yorgunluk
Sabah baş veya şakak ağrısı
Bruksizm ile İlişkisi
Diş sıkma eklem üzerinde aşırı yük oluşturarak TME bozukluğunu başlatabilir veya ilerletebilir. Bu nedenle TME değerlendirmesi çoğunlukla bruksizm muayenesiyle birlikte yürütülür. Her iki tablo aynı anda varsa tedavi planı bütünleşik kurgulanır.
Muayene Süreci
Klinik değerlendirmede eklem hareket kapsamı ve kalitesi, kas hassasiyeti, oklüzal temas noktaları ve eklem sesi özellikleri incelenir. Bazı vakalarda radyolojik değerlendirme gerekebilir. Muayene bulguları tedavi yolunu belirler.
Tedavi Seçenekleri
TME tedavisinde öncelik konservatif, geri dönüşümlü yaklaşımlardır.
Oklüzal Splint / Gece Plağı
Çene eklemini aşırı yükten korur, kas aktivitesini düzenler. Hem bruksizm hem TME için birincil koruyucu tedavidir.
Fizik Tedavi Desteği
Çene kaslarının gerginliğini azaltmaya yönelik egzersizler tedavi planının parçası olabilir.
Oklüzal Denge Tedavisi
Dişlerin kapanış dengesi eklem üzerindeki yükü doğrudan etkiler. Gerekli durumlarda oklüzal düzenleme planlanır.
İleri Vakalar
Konservatif yaklaşımların yetersiz kaldığı vakalarda multidisipliner değerlendirme yapılır.